دوره مهارت‌ های ارتباطی در مذاکره، حلقه سوم مسیر یادگیری است. این دوره میان «تفکر مذاکره‌ای» و «تاکتیک‌های مذاکره» قرار دارد. نقش اصلی آن، تبدیل دانش مفهومی به تعامل واقعی است. در دوره اول، ذهنیت مذاکره‌ای شکل می‌گیرد. در دوره دوم، طراحی و مراحل مذاکره انجام می‌شود. مذاکره‌کننده اهداف، منافع و خطوط قرمز را مشخص می‌کند.

بااین‌حال، طراحی خوب برای موفقیت کافی نیست. مذاکره‌کننده باید گفت‌وگو را نیز مدیریت کند. او باید درست بپرسد و دقیق گوش دهد. همچنین باید واکنش‌های طرف مقابل را تحلیل کند. دوره مهارت‌ های ارتباطی در مذاکره این شکاف مهارتی را پوشش می‌دهد. در این دوره، طراحی مذاکره به اجرای مؤثر تبدیل می‌شود. هنرجو برای ورود به تاکتیک‌های پیشرفته آماده خواهد شد.

این دوره، لایه انتقالی مسیر یادگیری است. یادگیرنده باید تحلیل‌های دوره دوم، آمادگی مذاکره،  را وارد مکالمه کند. او باید اطلاعات واقعی طرف مقابل را استخراج کند. همچنین باید اعتماد اولیه را شکل دهد. این دوره مهارت‌ های ارتباطی در مذاکره، دانش طراحی را به مهارت ارتباطی تبدیل می‌کند.

بدون این لایه، ورود به تاکتیک‌ها خطرناک است. مذاکره‌کننده ابزارهای مختلفی در اختیار دارد. اما کانال ارتباطی او هنوز کنترل نشده است. درنتیجه، احتمال برداشت نادرست افزایش می‌یابد. حتی تاکتیک‌های مناسب نیز بی‌اثر می‌شوند. زیرا اجرای تاکتیک مذاکره  به ارتباط مؤثر وابسته است. دوره دوم، ابزارهای برنامه‌ریزی مذاکره را ارائه می‌دهد. اما فعال‌سازی آن‌ها به کیفیت گفت‌وگو بستگی دارد. مثلا

• BATNA زمانی مفید است که اطلاعات درست گرفته شود.
• ZOPA زمانی کشف می‌شود که سوال درست پرسیده شود.
• Scenario Planning زمانی کاربردی است که پاسخ طرف مقابل فهم شود.

بنابراین دوره مهارت‌ های ارتباطی در مذاکره، موتور استخراج اطلاعات در مذاکره است. محتوای این دوره شامل موارد زیر هست: